Thus rained your love

Remember the day we met
Forever?
You had the rain in your hair
You Held the musky wind
in your scent..
...When our lips did meet,
I could taste ,the husky sting
of a man unloved.
That was also the day
I came to know
What was it for the Earth
To feel the drench.

The River doesn't change for you and me

Why would i wish to come back,

If not for the warmth of your love

and the lush green fields

that saw the birth of my first lines..

Why would i choose

to be a banished pilgrim

in this contradicting world

if not to worship the memories

and the self you gave me.

I know I'll have to relive this

Again and again,till the very end

You may deny this,may even misconstrue

Like the Earth,you can nourish and then

forget

But the river doesn't change

Between you and me.

the silver cord tying me to u can't lie

Can't mislead,I'll have to come back

But i don't mind,can't wind up

Because this is a Journey

That tells me who i am

This is a path of mirrors

Which shows me a little girl

Who missed the lovely brown curls

that shone like tiny specks of sunlight

On her mother's soft forehead .

ഡിസംബറിനോട് പറഞ്ഞയച്ചത്

കണ്ണീരു ആലിപ്പഴമാവുന്ന ജീവിതത്തിന്റെ തണുത്ത ആലിന്ഗനത്തില്‍ നിന്നും ഇന്ന് ഞാന്‍ മോചനം നേടും.പടര്‍ന്ന എണ്ണയില്‍ കുതിര്‍ന്നു, കരുത്തു കുഴഞ്ഞു പോയ എന്റെ ചിറകുകള്‍ നിന്റെ മിഴികളിലെ പ്രകാശത്തില്‍ ഉണക്കിയെടുക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണ് ഞാന്‍.മുന്‍പെ നടന്ന നീ മണലില്‍ ബാക്കിവെച്ച കാല്‍പ്പാടുകളില്‍ ഉമ്മ വെയ്ച്ചു ഒരു പുതിയ ഭൂമിക്കു വേണ്ടി ഞാന്‍ അഗാധമായി... പ്രാര്‍ഥിക്കും. എന്നിട്ട് ഉടയാടകളെല്ലാം അഴിച്ചു വെയ്ച്ചു നഗ്നയായി കടല്‍ത്തീരത്ത് അലയാനുള്ള എന്റെ ആഗ്രഹത്തെ സഫലമാക്കും . ..

കാരണം ഇന്നാണ് ആ നിമിഷമില്ലായ്മ.

ഭൂതകാലം മായുകയും ഭാവി പിറക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിന് ഇടയിലുള്ള ദിവ്യമായ ശൂന്യത.അപ്പോള്‍ പ്രണയത്തിന്റെ പച്ചിലത്തളിരുകലാല്‍ തീര്‍ത്ത കിരീടവും അണിഞ്ഞു വരുന്ന ഒരു ദേവത സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ കൊള്ളിമീന്‍ താക്കോല്‍ കൊണ്ട് എന്റെ ആത്മാവിനെ തുറന്നു വിടും.അതിനു ശേഷം എങ്ങനെയാണ് ഞാന്‍ ആ പഴയ ലോകത്ത് ജീവിക്കുക?

എനിക്ക് നക്ഷത്രങ്ങള്‍ ജനിക്കുന്ന സ്വര്‍ഗത്തില്‍ അവരെ പോറ്റുന്ന കാവല്‍ക്കാരിയാല്‍ മതി.

ഡിസംബര്‍..നീ യാത്ര പറഞ്ഞു മായുമ്പോള്‍ എന്റെയീ പ്രാര്‍ഥനയുടെ കുന്തീരിക്കപ്പുക കൂടി കൊണ്ടുപോവില്ലെ?

സഖാവിനോടുള്ള പ്രാര്‍ത്ഥന

"എനിക്ക് താങ്ങാന്‍ കഴിയാത്തതായി ഒന്നുമില്ല എന്ന് നിയെന്നെ പഠിപ്പിച്ചു.കൈകളില്‍ ആണി അടിച്ചു കയറ്റുന്നവരെ താണ്ടി വീണ്ടും വീണ്ടും ഞാന്‍ തേടിയ നക്ഷത്രത്തിനു കീഴെ പിറന്നു വീഴാന്‍ നീയായിരുന്നു പ്രചോദനം.പ്രാര്‍ത്ഥനയുടെ വിയര്‍പ്പില്‍ കുതിര്‍ന്ന ബൈബിള്‍ താളുകള്‍ക്കിടയില്‍ പ്രതീക്ഷയുടെ ഒലീവിലയെന്നവണ്ണം ജീവിക്കാന്‍ നീയെന്റെ കാതില്‍ മന്ത്രിച്ചു.എന്റെ ഏകാന്തതയെ നീ നിന്റെ മന്ത്രണങ്ങളാല്‍ മനോഹരമാക്കി.കാറ്റായും ,കടലലകളായും,വസന്തത്തിന്റെ ആഗമനത്തിലും,ശൈത്യത്തിന്റെ ആലിന്ഗനത്തിലും,മഴയുടെ സംഗീതത്തിലും നീയുണ്ടായിരുന്നു.പറത്തി വിട്ട പ്രാവിനെ പ്പോലെ എന്റെ പ്രണയത്തെ ചിറകടിച്ചുയരാനും,തിരികെ വരാനും,പിന്നെ വഴിവക്കില്‍ ഫലഭാരവുമായി നില്‍ക്കുന്ന വൃക്ഷത്തെപ്പോലെ കൊടുത്ത് കൊണ്ടെയിരിക്കുവാനും നീയാണ് പറഞ്ഞു തന്നത്.നിന്റെ പിറവിയില്‍ ഞാനും പിറക്കുന്നു.നിന്റെ മരണത്തില്‍ ഞാന്‍ എന്റെ കളങ്കമിയന്ന മേലങ്കി അഴിച്ചു വെയ്ക്കുന്നു.നീ മാത്രമാണ് ജനിമൃതികളുടെ കാവല്‍ക്കാരന്‍.ഞാനോ നിന്നില്‍ സ്പന്ദിക്കുന്ന ഒരു തന്മാത്ര.നിശ്ശബ്ദമായ ഈ രാവിലേക്ക് നീ തിരിച്ചു വരുമ്പോള്‍ എന്റെ പ്രതീക്ഷാനിര്‍ഭരമായ ഹൃദയം നിനക്ക് വേണ്ടി ചുവന്ന പൂക്കള്‍ തുന്നും.സിരകളില്‍ ഒഴുകുന്ന രക്തം നിനക്ക് വേണ്ടി മാത്രം പാടും..മനുഷ്യരാശി വിരിച്ച ചുവന്ന പരവതാനിയില്‍ നീ കാല്‍ വെയ്ക്കുന്ന നേരം ഞങ്ങള്‍ വീണ്ടും നന്മയുടെ സമര മുഖങ്ങളില്‍ ശക്തരായി പട നയിക്കും.സ്നേഹത്തിന്റെ പ്രവാചകാ..സമാധാനത്തിന്റെ ദൂതാ..സമത്വത്തിന്റെ സഖാവെ..നിനക്ക് സ്വാഗതം."